pvanb architecten

De hoofdvorm is opgevat als een bakstenen volume, waarin het binnenplein een grote uitsparing vormt. Gelaagdheid in de metselwerkgevel ontstaat door het visuele verband dat is gecreëerd tussen het hoekvolume, het metselwerk van de balkons en de plint. Deze elementen volgen gezamenlijk de bebouwingsgrens en hebben een ruw afgewerkt, per laag verspringend, bakstenen oppervlak. Zo vormen ze een tweede gevel die contrasteert met de terugwijkende, vlakker gemetselde gevel die de woningen omspant. Sprekende houten kozijnen zorgen op hun beurt voor reliëf en detaillering in deze gevel. Deze ontwerpaandacht op elk schaalniveau resulteert in een gebouw dat in vormgeving en karakter aansluit bij de rijk gevarieerde architectuur van de Oosterpark.

Om op de plek van het Oosterparkstadion, de voormalige thuishaven van FC Groningen, een woningcomplex realiseren is een bijzondere opgave. De plek heeft een historische context die niet te negeren is, maar zich tegelijkertijd moeilijk in de architectuur zelf laat vertalen. In samenwerking met beeldend kunstenaar Vincent Bruijn is gekozen voor een opzet waarbij visuele herinneringen aan specifieke sportmomenten op de gevels van het binnenplein en de poorten worden aangebracht. Deze momenten worden echter pas herkenbaar als men ze vanuit een bepaalde hoek bekijkt of er in een bepaalde richting langs loopt. Omdat men de beelden nooit in hun geheel kan zien, houden ze de ongrijpbaarheid en vluchtigheid van een herinnering. Op die manier wordt het roemruchte verleden van FC Groningen een integraal onderdeel van het gebouw, terwijl dat gebouw zich op zijn beurt geheel richt op de woonbeleving en de inpassing in de omgeving.